Hondakin organikoen kudeaketa: konposta sortzeko prozesua

Konpostaje-prozesuak hainbat fase ditu, eta guztiak behar dira kalitatezko konpost osasungarria lortzeko.

• 1. Bio-hondakinen eta material egituratzailearen deskarga
  Lehenik, bio-hondakinak eta material egituratzailea (inausketa-hondarrak, adarrak, hostoak…) jasotzen dira. Material egituratzaile hori aurrez birrinduta dago.
• 2. Nahasketa eta homogeneizazioa
  Bi materialak nahastu eta berdindu egiten dira prozesua modu egokian hasteko.
• 3. Bio-oxidazioa (hilabete bat)

  Fase honek gutxi gorabehera hilabete bat irauten du. Prozesua ongi egiteko, aireztapen eta ureztapen sistemak erabiltzen dira. Helburua da patogenorik gabeko konpost higienizatua lortzea.

• 4. Ilaretan heltzea eta iraultzea
  

  Konposta ilara luzeetan pilatzen da, eta behar den alditan iraultzen da, aireztatzea eta heltzea bermatzeko.

• 5. Baheketa eta produktua fintzea

  Azken fasean, nahasketa bahetu egiten da eta horrela konpost findu eta erabilgarri bat lortzen da.

Ontzi arinen kudeaketa: material berriak sortzeko prozesua

Ontzi arinak (plastikoak, latak eta brikak) birziklatze-prozesu konplexu baten bidez sailkatu eta berrerabiltzen dira. Hona hemen prozesua pausoz pauso:

• 1. Pisaketa eta kontrola
  Kamioiak baskulan pisatzen dira instalaziora iristen direnean. Horrela, jaso diren hondakinen pisua eta jatorria kontrolatzen dira, dagokion udal edo mankomunitateak informazioa eguneratuta izan dezan.
• 2. Deskarga eta sailkapen-lerroan kargatzea
  Ondoren, hondakinak deskargatu eta sailkapen-lerroan sartzen dira tratamendua hasteko.
• 3. Ontzien hautaketa
  

  Materialak bereizteko hainbat teknologia eta prozesu erabiltzen dira:

  • Poltsak irekitzeko gailuak
  • Bereizketa pneumatikoa
  • Eskuzko sailkapena
  • Bereizgailu magnetikoa (metalak bereizteko)
  • Korronte induzituko bereizketa (aluminioa bereizteko)

  Sistema horiek guztiek ontzi arinak gaika banatu eta kalitatez bereizten laguntzen dute.

• 4. Prentsaketa eta trinkotzea
  Behin materialak bereizita, prentsen bidez trinkotzen dira. Honek erraztu egiten du:
  • materialak manipulatzea,
  • biltegiratzea,
  • eta garraiatzea.
• 5. Bigarren bizitza: material berriak
  Sailkatutako eta trinkotutako materialak beste produktu eta material berriak sortzeko erabiltzen dira. Adibidez:
  • Plastiko birziklatua forro polarrak egiteko erabil daiteke.
  • Edo bestelako industrietan bigarren lehengai moduan berrerabili.

Papera eta kartoia

Papera birziklatzeko, lehenik eta behin busti egiten da, eta horrela pasta edo zuntz-masa bat sortzen da. Pasta horrek aukera ematen du:

• Papera berria ekoizteko
• Kartoia sortzeko

Horrela, erabilitako papera bigarren lehengai bihurtzen da.

Beira

Beira birziklatzeko prozesuak hainbat fase ditu:

• 1. Edukiontzi berdeetan bildu.
• 2. Garbitu eta ezpurutasunak kendu.
• 3. Materiala labe berezietan txikitu eta hauts bihurtu.
• 4. Hauts hori berotu eta urtu, eta beira berria sortu.

Beirak ez du kalitatea galtzen birziklatzen den bakoitzean, eta behin eta berriro erabil daiteke.

Ehunak

Ehun zaharrak eta arropak ez dira zaborra: bigarren bizitza izan dezakete, bai berrerabiliz, bai birziklatuz.

Ehunak birziklatzeko, lehenik eta behin txikitu egiten dira, eta lortutako zuntzek ehun berriak sortzeko balio dute. Horrela, materialak zirkuitu ekonomikoan berriz sartzen dira, hondakin bihurtu gabe.

Jantzi zaharrak egoera onean badaude, berrerabili egin daitezke:

• garbiketarako trapu gisa,
• bigarren eskuko arropa gisa,
• edo bestelako erabilera praktikoetan.

Olioa

Araudiaren arabera, erabilitako landare-olioa hondakina da, eta behar bezala kudeatu ezean, ura eta ekosistemak kutsa ditzake. Horregatik, ezinbestekoa da olio hori modu egokian biltzea eta tratatzea.

Zenbait enpresek olio erabilia biltzen eta birziklatzen dute, baliabide natural hori ahalik eta gehien aprobetxatzeko eta energia berriztagarrien erabilera sustatzeko. Helburua da olioaren bizi-zikloa ixtea, hau da, hondakin bihurtu beharrean bigarren bizitza ematea.

• 1. Bilketa
  Olio erabilia edukiontzi berezietan jasotzen da (etxebizitzetan, ostalaritzan, sukalde industrialetan…).
• 2. Garbiketa eta tratamendua
  Biltzen denean, prozesu berezi batean garbitu eta ezpurutasunak kentzen zaizkio, erabilera berri baterako egokia izan dadin.
• 3. Energia bihurtzea: biodiesela
  Tratatutako olioa erreakzio kimiko batzuen bidez eraldatzen da, eta biodiesel izeneko energia berriztagarria lortzen da. Biodiesela:
  • erregai garbiagoa da,
  • emisio gutxiago sortzen ditu,
  • eta ekonomia zirkularrean laguntzen du.

Kafe kapsulak

Kafe-kapsulak ontzi txiki eta hermetikoak dira, normalean aluminioz edo plastikoz eginak. Hondakin ugari sortzen duten arren, birziklatu daitezke, eta horrek zabortegira iristen den hondakin kopurua murrizten laguntzen du. Gainera, aluminioa eta plastikoa bezalako material baliotsuak berreskuratzea ahalbidetzen du.

Kafe-kapsulen birziklatze-prozesua hiru etapa nagusitan banatzen da:

• 1. Bilketa, sailkapena eta garraioa:
  Kapsulak edukiontzi edo bilketa-puntu berezietan jasotzen dira, eta handik birziklatze-zentroetara eramaten dira tratamendu egokia jasotzeko.
• 2. Birziklatze prozesua:
  Birziklatzea kapsulen barruko kafe-hondarrak bereiztearekin hasten da. Ondoren:
  • Aluminioa birziklatzea
    • Aluminioa urtu egiten da bigarren bizitza bat emateko.
    • Aluminioak %100 birziklagarria izaten jarraitzen du erabilera ziklo guztietan.
    • Lortutako aluminioa kapsula berriak edo beste produktu batzuk egiteko erabil daiteke.
  • Plastikoa birziklatzea
    • Plastikoak xehatu egiten dira eta pellet moduko granulatu txikietan bihurtzen dira.
    • Pellet horiek oso material polifazetikoak dira, eta produktu askoren oinarri izan daitezke.
• 3. Bigarren bizitza:
  Birziklatutako aluminioak eta plastikoak produktuei bigarren bizitza emateko erabiltzen dira. Adibidez:
  • Aluminioa: kapsula berriak, ontziak edo industriako pieza arinak.
  • Plastikoa: etxeko objektuak, material plastiko berriak edo ehun sintetikoak.

Hondakin bereziak

Bateriak eta pilak: zergatik bereizi behar dira?

Bateriak, pilak eta bestelako hondakin toxikoak ezin dira zakarrontzi arruntetan bota. Material horiek substantzia kaltegarriak dituzte, eta behar bezala kudeatzen ez badira, osasun-arazoak eta ingurumen-kalte larriak sor ditzakete.

Horregatik, hondakin horiek bereizi eta segurtasunez tratatzen dira.

Nola kudeatu?

• Badira berariazko bilketa-puntuak pilak, bateriak eta hondakin toxikoak biltzeko.
• Udalak eta merkataritza-gune askok pila-edukiontzi bereziak dituzte.
• Hondakin horiek tratamendu berezia jasotzen dute: material arriskutsuak neutralizatu eta berrerabil daitezkeen osagaiak berreskuratzen dira.